Ο "φίλος" μας ο Ερντογάν αμφισβητεί τη Συνθήκη της Λωζάνης και θέτει ρητά θέμα συνόρων

Ο πρόεδρος της Τουρκίας επέκρινε εκείνους που υπέγραψαν το 1923 τη Συνθήκη της Λωζάνης, η οποία έδωσε σε μεγάλο βαθμό στη χώρα τα σημερινά της σύνορα, αντί για τα εξαιρετικά πιο περιορισμένα που προέβλεπε η Συνθήκη των Σεβρών, λέγοντας ότι κάποιοι είχαν προσπαθήσει να παρουσιάσουν τη Λωζάνη ως νίκη, σύμφωνα με δημοσίευμα της Χουριέτ.

«Η 15 Ιουλίου (σσ. ημέρα που εκδηλώθηκε η αποτυχημένη προσπάθεια πραξικοπήματος νωρίτερα φέτος) αποτελεί το δεύτερο πόλεμο Ανεξαρτησίας για το τουρκικό έθνος. Ας το γνωρίζουμε με αυτό τον τρόπο», είπε ο Recep Tayyip Erdogan, σήμερα 29 Σεπτεμβρίου στην 27η συνάντησή του με διοικητές επαρχιών στην Άγκυρα.

«Μας απείλησαν με τη Συνθήκη Σεβρών το 1920 και μας έπεισαν να αποδεχθούμε εκείνη της Λωζάνης το 1923. Κάποιοι προσπάθησαν να μας εξαπατήσουν παρουσιάζοντας τη Συνθήκη της Λωζάνης ως νίκη», πρόσθεσε, ενώ στη συνέχεια εξήγησε ότι «στη Λωζάνη παραδώσαμε (πλέον Ελληνικά) νησιά τα οποία (είναι τόσο κοντά που) «ακούγεσαι αν φωνάξεις από την Τουρκία»».

«Εξακολουθούμε να αγωνιζόμαστε για την υφαλοκρηπίδα, και τα σύνορα σε αέρα και γη. Ο λόγος για αυτό είναι εκείνοι που κάθισαν στο τραπέζι για την εν λόγω συνθήκη. Εκείνοι που κάθισαν εκεί δεν μας έφεραν δικαιοσύνη, και τώρα δρέπουμε αυτά τα προβλήματα», τόνισε, σημειώνοντας ότι «εάν το πραξικόπημα είχε πετύχει (της 15ης Ιουλίου), θα μας είχαν δώσει μια συνθήκη που θα μας έκανε να αναζητούμε εκείνη των Σεβρών».

Η Συνθήκη της Λωζάνης, που υπεγράφη στις 24 Ιουλίου, του 1923 από τον Ismet Inony, ο οποίος αργότερα διαδέχθηκε τον Mustafa Kemal Ataturk στην προεδρία της χώρας, θεωρείται η τελική συνθήκη που ολοκλήρωνε τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο εξασφαλίζοντας τα θεμέλια της σύγχρονης Τουρκικής Δημοκρατίας μετά το πόλεμο της Ανεξαρτησίας εναντίον των δυνάμεων της Βρετανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Ελλάδα.

Η Συνθήκη αναγνώρισε τα εδαφικά όρια της Τουρκίας, αλλά και τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες οι μη μουσουλμανικές μειονότητες θα ζουν στα νέα δημοκρατία.

Οι αναφορές του Τούρκου Προέδρου στη Συνθήκη της Λωζάνης δεν είναι καινούργιες αλλά παραμένει εντυπωσιακό ότι συνεχίζει να αφήνει ερωτηματικά για το αν η ανατροπή της αποτελεί στόχο της Τούρκικης Εξωτερικής πολιτικής κάτι που σημαίνει ότι η Αθήνα θα πρέπει να λάβει ειδικά μέτρα και κυρίως να σταματήσει να αναφέρεται με κάθε ευκαιρία στη υποτιθέμενη «ελληνοτουρκική φιλία».

Σχόλια