Η κρίση στην Ν. Οσετία και η Τουρκία.

Η πρόσφατη κρίση στη Νότια Οσετία και η στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ Γεωργίας και Ρωσίας, προκάλεσαν και θα προκαλούν στο μέλλον, μια σειρά αλυσιδωτών εξελίξεων, οι οποίες θα έχουν ως αποτέλεσμα τη ρήξη στις σχέσεις μεταξύ της Ρωσίας και των Η.Π.Α, θυμίζοντας άλλες εποχές…
Πολλοί είναι αυτοί που μιλούν για επιστροφή στην εποχή του «Ψυχρού Πολέμου». Το σίγουρο είναι ότι μια σειρά αλλαγών, σηματοδοτεί την παγκόσμια πολιτική σκηνή με επίκεντρο την Ευρώπη.
Ωστόσο όμως δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι έχουμε επανέλθει στην εποχή του «Ψυχρού Πολέμου».
Δεν πρέπει όμως να υπερβάλλουμε διότι μιλούμε για συγκεκριμένο θέμα, το οποίο δεν ήταν σε παγκόσμιο επίπεδο και δεν επικέντρωσε την προσοχή όλης της ανθρωπότητος.

Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, όπως είναι γνωστόν, υπήρχε ολομέτωπη σύγκρουση μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ, ιδεολογική ή άλλως πως σε διεθνές επίπεδο, όπου είχε διαμορφώσει ένα κλίμα κατά το οποίο χώρες υποτάσσονταν στις μεγάλες δυνάμεις γιατί έπρεπε να διαλέξουν στρατόπεδο προστασίας και να έχουν ένα αίσθημα υπαγωγής σε μια μεγάλη δύναμη.
Παραλλήλως, η αντιπαράθεση μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας, ανέδειξε μια άλλη σχέση, η οποία φαίνεται να έχει διαμορφωθεί στην Ευρώπη. Είδαμε τις χώρες της Ευρώπης, τουλάχιστον κάποιες, να μη συντάσσονται πλήρως και κατά τρόπο υποτακτικό με τις ΗΠΑ. Αντιθέτως, πολλές από αυτές, διατηρούν και ενισχύουν κανάλια επικοινωνίας με τη Ρωσία με την οποία θέλουν να συνεργάζονται και να χειρίζονται προβλήματα και κρίσεις μαζί. Πίσω από αυτό, υπάρχει η εξάρτηση που αναπτύσσεται μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών και της Ρωσίας, ιδιαίτερα στον ενεργειακό τομέα.
Πέραν αυτών βέβαια το γεγονός ότι η κρίση στον Καύκασο χρησιμοποιήθηκε από τη Ρωσία ως μια ευκαιρία για να δείξει ότι θέλει να έχει αισθητή παρουσία στο διεθνές σύστημα και πολύ περισσότερο σε ζητήματα που γειτνιάζει γεωγραφικά όπως είναι στην περίπτωση του Καυκάσου. Περιοχή η οποία είναι ιδιαίτερα σημαντική για τον πολιτικό και ενεργειακό χάρτη του πλανήτη. Η Ρωσία δήλωσε παρούσα και έτοιμη να αντιδρά με δυναμικό τρόπο.
Εκείνο δε το οποίο πρέπει να επισημάνουμε εμείς ως Έλληνες είναι η εμφάνιση στην περιοχή σε πολιτικό επίπεδο της Τουρκίας η οποία προσπαθεί να αναδείξει το ρόλο που έχει και θέλει να διαδραματίσει στην περιοχή. Η Τουρκία ίσως να είναι ένας από τους μεγάλους κερδισμένους όλης αυτής της διαμάχης. Μέσα από τη διπλωματική δραστηριότητα που ανέπτυξε με τις επισκέψεις του ο Τούρκος Πρωθυπουργός στην περιοχή, θέλησε να στείλει το μήνυμα ότι είναι σημαντικός ο ρόλος της που έχει να διαδραματίσει σε αυτή την ευαίσθητη περιοχή που είναι κέντρο ενεργείας για την Ευρώπη, εν αντιθέσει με τους δικούς μας πολιτικούς οι οποίοι μονίμως και εξακολουθητικώς ευρίσκονται εν απραξία βοηθώντας έτσι την Τουρκία όπως εντός λίγων ετών να θεωρεί την χώρα μας ως προτεκτοράτο της.

Ρίχνουν την Κύπρο στο στόμα του λύκου

Η χρεοκοπία της πολιτικής των ηγετών μας Ελλάδος και Κύπρου στο Κυπριακό πρόβλημα είναι αποδεδειγμένη. Αυτό που την πιστοποίησε, με τον πιο επίσημο τρόπο, ήταν το τελικό προϊόν των διαπραγματεύσεων για διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, που δεν ήταν άλλο από το απεχθές σχέδιο Ανάν. Παρά την απόρριψη της συγκεκριμένης λύσεως, επιμένουν να έχουν ως παντιέρα του “αγώνα” τους, τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, η οποία είναι γνωστό ότι ήταν ο στόχος των Άγγλων και Τούρκων από το 1950. Είναι θλιβερό και συνάμα εθνικά επικίνδυνο να έχεις ηγέτες που επιδιώκουν λύση η οποία θα εξυπηρετεί καλύτερα τα συμφέροντα του εχθρού σου. Είναι εγκατάλειψη θέσεων πρό του εχθρού όταν κανείς πλέον δεν ομιλεί «περί εισβολής και κατοχής» του 40% της Κύπρου και δεν αναφέρεται σε λύσεις σύμφωνες με τα ψηφίσματα του ΟΗΕ.
Μετά το κοινό ανακοινωθέν Χριστόφια - Ταλάτ βρισκόμαστε ακόμα πιο κοντά σε αυτά που επιδιώκουν. ( Ήδη ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Α. Μπαμπατζάν, διατυμπανίζει ότι αυτό συνάδει με τις αποφάσεις του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας.).
Οι θιασώτες της διζωνικής δεν άλλαξαν. Είναι οι ίδιοι που υποστήριξαν το σχέδιο Ανάν.

Συνεχίζουν να έχουν την ψευδαίσθηση ότι μπορεί να λειτουργήσει μια τέτοιου είδους ρατσιστική λύση στην Κύπρο. Επισύρουν συχνά τον μπαμπούλα της διχοτόμησης (ή αρπάζουμε την ευκαιρία, ή επέρχεται η διχοτόμηση). Με μια πρωτόγνωρη πνευματική τρομοκρατία προσπαθούν να επιβάλουν τις απόψεις τους στον κυπριακό ελληνισμό, και να πείσουν ότι όποιος αντιτίθενται στη διζωνική, είναι ολίγον τι τρελός.
Εκτιμούν σωστά την κατάσταση οι ηγέτες μας;
Ευνοεί η Τουρκία μια διχοτομική λύση στην Κύπρο (π.χ. διπλή ένωση); Όχι! Αυτό που επιδιώκει είναι μια κακή λύση, όπως άλλωστε αυτήν που έχει δεχθεί (διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία του σχεδίου Ανάν), που θα δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την πλήρη κατάληψη της Κύπρου. Κάποιες μαξιμαλιστικές θέσεις θα της είναι χρήσιμες στη διαπραγμάτευση. Κάνοντας λίγο πίσω από αυτές, θα πείσει διεθνώς για τις καλές προθέσεις της, και θα έχει στο χέρι τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία. Αν λοιπόν οι ηγέτες μας πέσουν στην παγίδα από την οποία γλύτωσε η Κύπρος το 2004, η Τουρκία θέτει τις βάσεις για την εκπλήρωση των στόχων της. Ένα αποστρατικοποιημένο νησί, με κατοίκους απονευρωμένους εθνικά, καταχωρημένο πια διεθνώς ως προτεκτοράτο της Αγγλίας και της Τουρκίας (και όχι της Ελλάδας - της πάντοτε “νομοταγούς” και τυπικής μέχρι… προδοσίας στην τήρηση των υπογραφών της), θα είναι μεζές, έτοιμος στο πιάτο, για τη γείτονα χώρα.
Όμως, ακόμα και τότε, η Τουρκία δεν θα θελήσει να βρεθεί στο εδώλιο του κατηγορουμένου. Μέσω μιας άδικης και δυσλειτουργικής λύσης, έχοντας το επάνω χέρι, θα φροντίσει στη συνέχεια να ενισχυθεί το κλίμα ανασφάλειας των Ελλήνων της Κύπρου, οι οποίοι, μη μπορώντας να αντέξουν την αδικία σε βάρος τους, θα έχουν τάσεις φυγής (όπως έκανε με τους Άραβες της Αλεξανδρέττας - σε αυτό το κομμάτι της σύγχρονης Ιστορίας να εγκύψουν οι εραστές του “ισότιμου συνεταιρισμού” της διζωνικής).

Έχοντας την αποστρατικοποιημένη Κύπρο ως όμηρο (αυτή η θέση των ηγετών μας στέκει από μόνη της ως ατράνταχτη απόδειξη της ανεπάρκειας που τους διακρίνει), υπό τη συνεχή απειλή της στρατιωτικής ισχύος, δεν θα πάρει στην Τουρκία περισσότερο από λίγα χρόνια για να πετύχει τον τελικό της στόχο: Τη “βελούδινη κατάκτηση” της Κύπρου και την απαλλαγή επιτέλους των Ελλήνων από το μαλακό υπογάστριό της.
Αν θέλουμε να είμαστε πραγματικά ρεαλιστές, ας δούμε κατάματα τις πραγματικότητες: Η Τουρκία περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να πάρει όλη την Κύπρο και να εξαλείψει τους Έλληνες από το νησί. Όπως έκανε και σε άλλες περιοχές στις οποίες ανθούσε ο ελληνισμός (Κωνσταντινούπολη, Ίμβρος, Τένεδος, κ.α.).
Έχει έτοιμη τη συνταγή, ξέρει και τη μέθοδο, και δεν βιάζεται. Δεν είναι σενάρια επιστημονικής φαντασίας αυτά. Όσο πιο γρήγορα το καταλάβουν κάποιοι (και ιδιαίτερα οι ηγέτες μας), τόσο το καλύτερο. Εάν συνεχίσει αυτή η ολέθρια πορεία, σε λίγα χρόνια μπορεί να ξαναζήσουν ου Έλληνες της Κύπρου τον όλεθρο της προσφυγιάς αναζητώντας νέες πατρίδες. Καλούμε τους πολίτες να ξυπνήσουν από το λήθαργο στον οποίο τους έριξαν οι κομματάρχες του τίποτα και των παχέων λόγων και να ριχθούν στον αγώνα.

Τώρα πρίν είναι αργά.

Επιμένει ο κ. Νίμιτς ότι με το όνομα υπάρχουν και άλλα θέματα

Ο άνθρωπος των αμερικανικών συμφερόντων, γνωστός με την ιδιότητα του "διαμεσολαβητή" και το ονοματεπώνυμο Μάθιου Νίμιτς, επιμένει στην ονομασία "Βόρεια Μακεδονία" για το ψευτοκρατίδιο των Σκοπίων!

Οι εξελίξεις που δυστυχώς δεν είναι καθόλου ευοίωνες για τα εθνικά μας συμφέροντα, δικαιώνουν όλους όσους ανησυχούσαν και αντιδρούσαν σχετικά με την "υπεράνω" στάση που επιμένουν να διατηρούν οι "αρμόδιοι" της ελληνικής πλευράς. Που όχι μόνο χαρακτήριζαν "γραφικότητες" τις κινήσεις των σκοπιανών αξιωματούχων, αλλά καλούσαν σε... ψυχραιμία και... απαξίωση των σκοπιανών προκλήσεων!

Πανηγυρίζοντας μάλιστα ταυτόχρονα για το "βέτο" της ελληνικής κυβέρνησης στην ένταξη των Σκοπίων σε ευρωπαϊκούς οργανισμούς! Το "βέτο" έχει ουσία όταν μπορείς να το υποστηρίξεις με όλες σου τις δυνάμεις και όχι όταν το θέτεις σε διαπραγμάτευση, για να μην δυσαρεστήσεις τους υπερατλαντικούς "συμμάχους". Ειδικά όταν οι "σύμμαχοι" έχουν στους άμεσους σχεδιασμούς τους να χρησιμοποιήσουν το ψευτοκρατίδιο ως άλλον έναν δορυφόρο τους στην περιοχή των Βαλκανίων. Οι σκοπιανοί τα πούλησαν όλα στους Αμερικάνους και ορισμένοι στη χώρα μας χρησιμοποιούν ακόμη το επιχείρημα της... οικονομικής μας διείδυσης! Ξυπνάτε πριν να είναι πολύ αργά διότι, μαζί με το όνομα και ο Γεν. Γραμ. του ΟΗΕ και ο απεσταλμένος του συζητούν και άλλα θέματα που έθεσε ο Γκρουέφσκι με τις επιστολές του!