Αφρικανοί και Αφρικανές.....

Ο Πρόεδρος του Συνασπισμού, Αλέξης Τσίπρας, μετέβη στην δεξίωση για την 34η επέτειο της Δημοκρατίας στο Προεδρικό Μέγαρο, συνοδευόμενος από νεαρή Αφρικανή μετανάστρια, για να πιστοποιήσουμε άπαντες, με τον πλέον πανηγυρικό τρόπο πως:

Η μοναδική Αφρικανική χώρα στην Ευρώπη είναι η Ελλάς.

(Η Αλέκα ουδόλως παραβρέθηκε, διότι ήταν κομμάτι δύσκολο να πάρει τον Στάλιν και να πάει…)

Τι δουλειές έχουν οι Τούρκοι βουλευτές στη Θράκη;

Επίσκεψη στην Ελληνική Θράκη πραγματοποίησε ομάδα οκτώ βουλευτών του Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης (MHP) στις 3 Ιουλίου 2008, με σκοπό την πραγματοποίηση επαφών με τους μουσουλμάνους της Ελληνικής Θράκης στην Κομοτηνή, την Ξάνθη και τη Θεσσαλονίκη. Tην περασμένη Πέμπτη 24 Ιουλίου, περίπου 30 βουλευτές απ΄ όλα τα τουρκικά κοινοβουλευτικά κόμματα, με επικεφαλής τον υπουργό Προεδρίας της Τουρκίας Σαΐτ Γιατζιτζίογλου, παρέστησαν στο μνημόσυνο του Αχμέτ Σαδίκ στα περίχωρα της Κομοτηνής. Παρέστησαν επίσης κομματικά στελέχη του Ερντογάν και θρησκευτικοί λειτουργοί του Ισλάμ. Το αποκορύφωμα όλου αυτού του ενδιαφέροντος της Τουρκίας προς την μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης θα είναι η «απόβαση» περίπου 50 βουλευτών του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) στις 5 Αυγούστου, οι οποίοι θα μεταβούν στο χωριό Μεγάλο Δέρειο του Νομού Έβρου για να συμμετάσχουν στις εορτές του καλοκαιριού, παλαιό έθιμο των μπεχτασήδων.
Τι γυρεύουν λοιπόν, τόσοι Τούρκοι βουλευτές στην Θράκη μας; Τι επιδιώκει με την παρουσία όλων αυτών η γειτόνισσα;
Είναι σαφές λοιπόν ότι, το ενδιαφέρον της Τουρκίας για την χειραφέτηση της μειονότητος, τον τελευταίο καιρό γίνεται όλο και ποιό έντονο. Το σενάριο της ασκήσεως ΕΦΕΣ 2007, που πραγματοποίησε η Τουρκία είναι ξεκάθαρο. Προέβλεπε εισβολή τουρκικών στρατευμάτων στην Ελληνική επικράτεια, στα πλαίσια άλλης μιας "επιχειρήσεως ειρήνης", όπως ονόμασαν και συνεχίζουν να ονομάζουν την εισβολή τους στην Κύπρο, το 1974, οι Τούρκοι, εισβολή η οποία δικαιολογείται, κατά το σενάριο, από τη δολοφονία μερικών μουσουλμάνων της Ελληνικής Θράκης μετά από επεισόδια που προκλήθηκαν στην περιοχή μεταξύ μουσουλμάνων και χριστιανών. Την ως άνω άσκηση παρακολούθησαν και εννέα ξένοι στρατιωτικοί ακόλουθοι, ανάμεσα στους οποίους και ο ακόλουθος των ΗΠΑ. Στη συνέχεια, ο κάθε ακόλουθος συνέταξε έκθεση με τις εντυπώσεις του από την άσκηση και το σενάριο συζητήθηκε στα υπουργεία άμυνας και εξωτερικών δεκάδων χωρών. Έτσι η Τουρκία πολιτικοποίησε κατά κάποιο τρόπο το ζήτημα που πραγματεύεται στο σενάριο και έστησε ήδη το κατάλληλο σκηνικό για τους πολιτικούς στόχους που έχει θέσει.
Πέραν αυτών των επιδιώξεών της η Άγκυρα έχει στρέψει και την προσοχή της και σε άλλα επίπεδα και συγκεκριμένως στην παιδεία των μουσουλμανοπαίδων. Η εκπαίδευση της μουσουλμανικής μειονότητας αναδεικνύεται ως το νέο μείζον πεδίο αντιπαραθέσεως μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας στη Θράκη. Η προσπάθεια της Αθήνας να αναβαθμίσει ποιοτικά και ποσοτικά το επίπεδο της παρεχόμενης εκπαίδευσης, ώστε να αποτρέψει την προσπάθεια της Τουρκίας να εμποδίσει την κοινωνική και οικονομική ενσωμάτωση της μειονότητας και να την προσδέσει στο δικό της άρμα, προκαλεί έντονη ανησυχία στην Άγκυρα. Για τον σκοπό αυτόν η τουρκική πλευρά πυκνώνει τις επισκέψεις στελεχών της κυβέρνησης καθώς και βουλευτών όλων των κομμάτων στη Θράκη, ενώ μουσουλμάνοι βουλευτές (κυρίως του ΠαΣοΚ) ανεβάζουν τους τόνους με προκλητικές δηλώσεις με τις οποίες καλούν τη «μητέρα πατρίδα» να διεκδικήσει τη μειονότητα.
Η αποσταθεροποίηση της Ελληνικής κυριαρχίας στη Θράκη, με μοχλό την μουσουλμανική μειονότητα είναι η σταθερή επιδίωξη της Άγκυρας, για τον λόγο επιχειρούν και προσπαθούν με κάθε τρόπο να την ελέγχουν και την ελέγχουν ευκολότερα όταν ο μειονότητα αυτή παραμένει κλειστή.
Πάνω σε αυτά τα δεδομένα καλείται η Ελληνική πολιτεία να προσαρμοστεί και να αντιδράσει εγκαίρως και αποτελεσματικώς.

Ιστορικών γεγονότων επανάληψη

Ο Έλληνας πρωθυπουργός κ. Καραμανλής, εις απάντηση της επιστολής που του απέστειλε ο Σκοπιανός ομόλογός του κ. Γκρουέφσκι, με αίτημα της αναγνωρίσεως από την Ελλάδα, «Μακεδονικής μειονότητος», γλώσσας, εθνότητος και επιστροφής περιουσιών και με ότι όλα αυτά συνεπάγονται, απάντησε πως, το μόνο θέμα που συζητούμε με τα Σκόπια είναι η ονομασία του κράτους αυτού. (Παλαιότερα δεν συζητούσαμε κάν την ονομασία αυτού του κράτους).
Επειδή τούτη η εφευρετική πολιτική «ατάκα» έχει ξανακουστεί από επίσημα χείλη και προς την Τουρκία μετά το 1974, ότι δηλαδή: «τίποτε άλλο δεν συζητούμε με την Τουρκία παρά μόνο για την υφαλοκρηπίδα. Όλα τα άλλα είναι δεδομένα», καλόν θα ήτο, να δούμε εν ολίγοις τι έγινε από τότε.
Και να που από τότε πέρασαν χρόνια. Η Τουρκία ουδέποτε υποχώρησε των θέσεών της, τουναντίον έθετε κατά καιρούς και νέα ζητήματα, τα οποία οι υποχωρητικές και φοβικές Ελληνικές κυβερνήσεις, δειλά στην αρχή αλλά ουσιαστικώς αργότερα, συζήτησαν και έθεσαν στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων, αδιαπραγμάτευτα θέματα, υψίστης Εθνικής σημασίας.
Έτσι από την εποχή του «δεν συζητάμε τίποτε πέραν της υφαλοκρηπίδος», σήμερα έχουμε και λέμε:
Τα Τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη πετούν ανενόχλητα εντός του εναερίου χώρου του Αιγαίου κάνοντας και υπερπτήσεις πάνω από Ελληνικά νησιά, αναχαιτίζοντας Ελληνικά πολεμικά αεροσκάφη, αμφισβητώντας με τον πλέον επίσημο τρόπο την Ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο.
Δημιουργήθηκε η γκρίζα ζώνη των Ιμίων με ότι αυτό συνεπάγεται.
Η Τουρκία έχει ονομάσει «γκρίζες ζώνες» και διεκδικεί χιλιάδες μικρονήσους στο Αιγαίο, που δεν αναφέρονται ονομαστικώς στις συνθήκες.
Συζητούμε μέτρα «οικοδομήσεως εμπιστοσύνης», όπως τα ονόμασαν, τα οποία δεν είναι τίποτε άλλο παρά μόνο Ελληνικές υποχωρήσεις, δεδομένου ότι «τίποτα άλλο δεν συζητάμε εκτός της υφαλοκρηπίδος».
Δεχτήκαμε επισήμως την ύπαρξη «ζωτικών συμφερόντων» της Τουρκίας στο Αιγαίο.
Ευρισκόμαστε υπό την απειλή «casus belli» αν επεκτείνουμε, όπως έχουμε δικαίωμα, τα χωρικά μας ύδατα μέχρι τα 12 μίλια.
Η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης, ονομάζεται πλέον από τους Τούρκους επισήμους που επισκέπτονται τους ομόθρησκούς τους, Τουρκική και η χειραγώγηση της και η απόσπαση ειδικού καθεστώτος, από την Τουρκία είναι πρωτεύον στόχος αυτής.
Η Τουρκία δεν επιτρέπει την έρευνα, για εντόπιση κοιτασμάτων πετρελαίου στο Αιγαίο, νοτίως της Κρήτης και στον θαλάσσιο χώρο της Κύπρου και εμείς συμμορφωνόμαστε. Και άλλα πολλά μικροτέρας σημασίας.
Ο κ. Γκρουέφσκι, εντείνοντας τη δυναμική τής μετωπικής διπλωματικής συγκρούσεως με την Αθήνα και μετά την εμφανή προσπάθεια εμπλοκής και της Ευρωπαϊκής Ενώσεως στους ισχυρισμούς του περί «Μακεδονικής Μειονότητας», διεκδικεί για την χώρα του και καλώς κάνει, ασχέτως εάν δεν δεχόμαστε τις αιτιάσεις του, τα πάντα. Οι δικοί μας πολιτικοί, πελαγοδρομούντες πάντα, χωρίς οράματα και σχέδια για το μέλλον, απρογραμμάτιστοι και φοβικοί, σκιές μεγάλων ανδρών του παρελθόντος, έχουν εγκαταλείψει όλα τα Εθνικά θέματα και τα πιάνουν μόνο όταν το αγγούρι θα φτάσει στον κ….. τους;
Σε λίγο καιρό, εκεί που δεν συζητούσαμε κάν για το όνομα των Σκοπίων και τώρα το συζητάμε, θα συζητήσουμε για μειονότητα Μακεδονική, για εθνότητα και δεν συμμαζεύεται, γαμωτηνατυχία μου με αυτούς που μπλέξαμε να χειρίζονται κατά τον χειρότερο τρόπο της τύχες του Έθνους. Να γιατί πιέζει ο Γκρουέφσκι. Γιατί βλέπει εμπρός και η ιστορία δείχνει τον δρόμο δυστυχώς για μας, και βεβαίως μία εξαιρετικά ανίσχυρη βαλκανική χώρα, όπως η «FYROM», δεν είναι δυνατόν να ακολουθεί μία τόσο επιθετική πολιτική σε όλα τα μέτωπα και μάλιστα με τόση διπλωματική αδιακρισία. Είναι προφανές πως διαθέτουν τη στήριξη άλλων κέντρων λήψεως αποφάσεων, που ευνοούν την έκρηξη της θρυαλλίδας, προκειμένου να εκμεταλλευτούν τις συνέπειες που θα προκύψουν στο άμεσο μέλλον.

Φτάνει πια ο ευνουχισμός και η υποταγή

Πανεθνική πλέον αυτή κατάντια μας, ως κράτος και δια τούτο υπάρχουν δράστες και συνένοχοι. Υπάρχουν οι ολιγωρούντες, οι πολιτικάντηδες, που έχουν ήδη εγκαταλείψει το κάθε όραμα, οι κάθε είδους έμποροι ψυχών, καταστάσεων, εκμαυλισμού, που στα ράφια ή στα πολιτικά τους γραφεία πουλούν και την ίδια την ψυχή τους, έργοις και λόγοις, συμπορευόμενοι με μία πρωτοφανούς μορφής πολύμορφης παγκοσμιοποιήσεως, αντάξιας της δουλοφροσύνης τμημάτων του Έθνους, που έχουν διαγράψει το αγαθό της εθνικής αξιοπρέπειας. Υπάρχουν κανακεμένοι εργολάβοι λαμογίων, που έχουν αναλάβει εργολαβικώς και με το «κομμάτι» την άλωση δια της κατασπαράξεως, κάθε δυνατής ικμάδος του Έθνους των Ελλήνων.

Θέλω να πω, δηλαδή, πως οι ανέκαθεν και νυν εκτροπές από το όραμα της ακεραίας Εθνικής μας υποστάσεως, λειτουργούν πια, ως μη όφειλε, ως επίσημος τρόπος σκέψης και δράσης. Οι δε πληρωμένοι αδρά ντελάληδες της απαξίας, πλειοδοτούν καθημερινώς στον εκμαυλισμό της μνήμης και της εθνικής αυτογνωσίας. Και έτσι η ταπείνωση συνεχίζεται, με τον αφελή λαό να σιωπά, ευρισκόμενον σε κατάσταση νήδυμου ύπνου. Δυστυχώς!

Αν όμως ο Ελληνισμός δεν καταφέρει να απαλλαγεί από την εθνική του νωθρότητα, οι διάφοροι παραπλανητικοί και συνεχιζόμενοι κορακισμοί και οι ταπεινωτικές πραγματοκοπίες (θα) επανεδραιώνουν χυδαίως και την πεποίθηση ότι οι πατριωτικολογίες των ηγετών του δεν σημαίνουν τίποτε άλλο, παρά ένα φτηνό πολιτικό θεατρινισμό μέσω του οποίου, μάταια (ελπίζω), επιδιώκεται η εξαπάτησή μας και η απαλλαγή εκείνων από την προϊούσα ευτέλεια και τις ιστορικές μας ευθύνες. Και με όλους τους γείτονές μας, από βοράν και ανατολής, να επιχαίρουν για το κατάντημά μας.

Όθεν:

Η επανατοποθέτηση θέσεων και εθνικών στόχων, γι’ απαλλαγή από αυτό το μίασμα και των παραγώγων του, είναι αυτοσκοπός και δεν μπορεί να απορρίπτεται άλλο, με τον εχθρό ήδη εντός των τειχών, τους γείτονες να μας λεηλατούν, ημάς και αλλήλους τους εθνικώς ευνουχισμένους και υποταγμένους.

Νέες ιταμές προκλήσεις Σκοπιανών

Εθνικιστές Σκοπιανοί, «παιδιά προσφύγων Αιγαιατών Μακεδόνων», όπως αποκαλούνται, συνεπικουρούμενοι και από το σωματείο «ουράνιο τόξο» της Φλώρινας, θα επιχειρήσουν το Σαββατοκύριακο να μεταφέρουν εντός ελληνικού εδάφους την ένταση από τις ιταμές προκλήσεις τους και να ανακινήσουν θέμα «μακεδονικής» μειονότητας στην Ελλάδα.

Οι εκδηλώσεις των εθνικιστών για την «4η Παγκόσμια Συνάντηση των παιδιών προσφύγων από την Αιγαιατική Μακεδονία» ξεκινούν την Παρασκευή στα Σκόπια, με την επίσημη τελετής έναρξης, στην οποία θα παραστούν 3.000 άτομα από την ΠΓΔΜ, περίπου 500 από τη διασπορά και 50 από την Ελλάδα. Θα ακολουθήσουν καταθέσεις στεφάνων στο μνημείο του «Γκότσε Ντέλτσεφ», στο μνημείο παιδιών προσφύγων Αιγαιατών, το οποίο βρίσκεται στο κέντρο των Σκοπίων, όπου προ τριών περίπου μηνών ο πρωθυπουργός των Σκοπίων Νίκολα Γκρούεφσκι είχε καταθέσει στεφάνι, όπου οι εθνικιστές είχαν κολλήσει χάρτη της «Μακεδονίας», που περιλαμβάνει τη Χαλκιδική και τμήμα του νομού Πιερίας!
Το Σάββατο, σύμφωνα με το πρόγραμμα, περιλαμβάνει συμπόσιο με θέμα τον εμφύλιο στην Ελλάδα και την έξοδο των «Αιγαιατών». Η Κυριακή, 20 Ιουλίου, είναι κρίσιμη μέρα αφού οι συμμετέχοντες θα χωριστούν κι ένα μέρος τους σχεδιάζει να μεταφερθεί στο χωριό Μελίτη της Φλώρινας, για τον εορτασμό του Προφήτη Ηλία που συμπίπτει με την επέτειο της επανάστασης του Ίλιντεν, ενώ θα υπάρξει κι επίσκεψη στη Φλώρινα.

Στη Μελίτη, όπως και κάθε χρόνο, από τον σύλλογο που διοργανώνει την γιορτή, προσκαλείται μουσικό συγκρότημα από τα Σκόπια, το οποίο μεταξύ των άλλων «παίζει» και τραγούδια του αλυτρωτισμού των Σκοπιανών, για τη Θεσσαλονίκη και της «αιγαιατικής μακεδονίας», τα οποία κατά την άποψή τους ανήκουν στα Σκόπια και τα οποία χορεύουν οι συμμετέχοντες και κατά καιρούς και βουλευτές του Ελληνικού κοινοβουλίου. Στα Ελληνικά σύνορα θα υπάρχουν ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις, για το φόβο επεισοδίων. Οι εκδηλώσεις θα κλείσουν αργά το βράδυ, με συναυλία στην κεντρική πλατεία των Σκοπίων.

Ψυχή της προκλητικής αυτής εκδήλωσης είναι ο Γκεόργκι Αγιάνοβσκι, πρόεδρος της διοργανωτικής επιτροπή της «4ης Παγκόσμιας συνάντησης των παιδιών προσφύγων από την Αιγαιατική Μακεδονία».

Η σκοπιανή κυβέρνηση, εκτός από το ανύπαρκτο θέμα της μακεδονικής μειονότητας, ανακινεί και θέμα επιστροφής περιουσιών. Ετσι «συντονιστική επιτροπή» προγραμματίζει για αρχές Αυγούστου σειρά εξορμήσεων σε διάφορες Ελληνικές πόλεις στις περιοχές Φλώρινας, Καστοριάς, Εδεσσας, Δράμας και Σερρών, με στόχο τη συλλογή στοιχείων από υποθηκοφυλακεία για τις εγκαταλειφθείσες στην Ελλάδα περιουσίες. Σύμφωνα με πληροφορίες, εξετάζεται το ενδεχόμενο προσφυγής σε αμερικανικά δικαστήρια απ' όσους είναι υπήκοοι ΗΠΑ, κατά το πρότυπο της διαδικασίας που ακολουθήθηκε για εβραϊκές περιουσίες που κατασχέθηκαν από το γερμανικό Δημόσιο κατά τη χιτλερική περίοδο.

Ενορχηστρωμένη επίθεση των Σκοπίων κατά της Ελλάδος

Με μία συντονισμένη, ενορχηστρωμένη, απολύτως ελεγχόμενη και στοχευμένη επιθετική επιχείρηση κατά της Ελλάδος, τα Σκόπια, συνεπικουρούμενα και καθοδηγούμενα και από άλλους «ενδιαφερόμενους» επί του θέματος και επί της περιοχής, επιτέθηκαν σε πολλούς τομείς. Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε η επιστολή πρόκληση, όπως ονομάστηκε από τα εδώ ΜΜΕ, που απέστειλε προς τον πρωθυπουργό κ. Καραμανλή, ο πρωθυπουργός των Σκοπίων κ. Γκρουέφσκι και η οποία αποκρύφτηκε από την Ελλάδα και έγινε γνωστή από τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα της γείτονος.
Στην επιστολή αυτή ο κ. Γκρουέφσκι αναφέρεται εν συντομία στα παρακάτω:
-- Μιλά για «αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες πολιτών και οικογενειών που έφυγαν από την Ελλάδα ως πρόσφυγες στη διάρκεια του Εμφυλίου πολέμου (συμμοριτοπολέμου κατ’ εμέ διότι εάν ήταν εμφύλιος πόλεμος, όπως κακώς τον καθιέρωσε η ανιστόρητος «μεταπολίτευση», τώρα ο κύριος αυτός δεν θα είχε ουδένα δικαίωμα δια να ομιλεί για κάτι που αφορά την χώρα μας και μόνο).

-- Υποστηρίζει ότι η ελληνική Πολιτεία «απαγόρευσε την επιστροφή τους στις εστίες τους», ότι «κατασχέθηκαν περιουσίες τους» με νόμους που «δεν συνάδουν με τα ευρωπαϊκά και τα διεθνή στάνταρντς», ότι «δεν τους δόθηκε το δικαίωμα επιστροφής της περιουσίας τους», της «ελεύθερης εισόδου στην Ελλάδα» και η δυνατότητα διπλής υπηκοότητας, «μακεδονικής και ελληνικής».

-- Ζητά από τον κ. Καραμανλή την αναγνώριση της «μακεδονικής μειονότητας» και τη «διασφάλιση θεμελιωδών δικαιωμάτων στην εκπαίδευση στη μητρική γλώσσα (μακεδονική), στην ανάπτυξη πολιτιστικών παραδόσεων και εθίμων». Ζητά «την εισαγωγή της μητρικής γλώσσας σε τοπικούς θεσμούς σε περιοχές στις οποίες ζει σημαντικό ποσοστό Μακεδόνων». Στην επιστολή του είναι διάχυτη η λεπτή ειρωνεία προς την Αθήνα στην οποία υπενθυμίζει -σαν να είναι θεματοφύλακας των ευρωπαϊκών αξιών- τις υποχρεώσεις που έχει ως κράτος-μέλος της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ, «το οποίο σέβεται το Διεθνές Δίκαιο σχετικά με την ιδιωτική περιουσία και τα μειονοτικά δικαιώματα».

Στην εμπρηστική αυτή επιστολή, που θα μπορούσε να είχε συνταχθεί και από πολλούς άλλους, ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ κ. Ν. Γκρούεφσκι εγείρει με τον πλέον επίσημο τρόπο ζήτημα «μακεδονικής μειονότητας» στην Ελλάδα και αποκαταστάσεως των δικαιωμάτων «εκδιωχθέντων Μακεδόνων».

Μία άλλη εκδήλωση, το επόμενο βήμα θα έλεγα, είναι η κινητοποίηση στην Ελληνική μεθόριο και συγκεκριμένως στον συνοριακό σταθμό της Νίκης στην Φλώρινα, την προσεχή Κυριακή 20η Ιουλίου, Σλαβομακεδόνων που έφυγαν από την Ελλάδα τη δεκαετία του 1940, οι οποίοι θα διαμαρτυρηθούν κατά της Ελλάδος και θα απαιτήσουν να μεταβούν στα χωριά των και στις περιουσίες των καθώς και να παραβρεθούν σε εκδήλωση που θα γίνει στην Μελίτη της Φλώρινας. Άλλη μία πίεση κατά της χώρας μας θα είναι και η κατάθεση προσφυγών στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και στην Ελληνική Δικαιοσύνη για επιστροφή περιουσιών.
Πέραν τούτων τα Σκόπια «κτύπησαν» στην Ιταλία. Σε έκθεση με τουριστικές γιγαντοαφίσες που οργάνωσε ο ΕΟΤ στην πλατεία Σάντα Μαρία στο Τραστέβερε της Ιταλίας έξι από τις συνολικά 32 φωτογραφίες είχαν γεμίσει με συνθήματα «Η Μακεδονία δεν είναι ελληνική» και «Ελευθερώστε τη Μακεδονία, σταματήστε την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ελλάδα».
Και αναρωτάτε κανείς. Φτάσαμε πλέον και ως εκεί; Να βρυχάται ο ποντικός και να πανικοβάλλεται ο ελέφας; Να προκαλούν συνεχώς τα Σκόπια και η Ελληνική κυβέρνηση να μην δίδει τις δέουσες απαντήσεις προς όλες τις κατευθύνσεις; Να δέχεται αδιαμαρτύρητα όλον αυτόν τον εμετικό εσμό και να μην προβαίνει σε κατάλληλες ενέργειες ίνα προλάβει τα γεγονότα και στο τέλος – τέλος να αντεπιτεθεί; Γιατί σύρεται πίσω από τις προθέσεις των Σκοπίων; Η Ελλάς ως μικρή, έναντι της Τουρκίας, χώρα, δεν διεκδικεί τα δίκαιά της, εν αντιθέσει με τα μικρά και κλεψίτυπα Σκόπια που ορθώνουν το ανάστημά τους έναντι της Ελλάδος.
Πάντως την διαμαρτυρία προς την Τουρκία για την χρησιμοποίηση του Ναού της Αγίας Σοφίας, ως οίκο εμπορίου, την απέστειλε προς τον Έρντογαν ο κ. Κρίς Σπύρου και όχι η υπουργός των Εξωτερικών ως θα όφειλε.
Αυτά δεν σας προβληματίζουν συνέλληνες;

Κατάντια πολιτικών....

Η κατάντια των Ελλήνων πολιτικών αλλά και των μαγαζιών τους (κόμματα), απασχολεί εντόνως τον τελευταίο καιρό την κοινή γνώμη. Αλλά εκείνο που λέγεται μετ΄ επιτάσεως αυτόν τον καιρό, δηλαδή ότι είναι μπουκωμένοι από τις μίζες, ήταν πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού κάθε υποψιασμένου Έλληνα ψηφοφόρου, εκτός από τα κομματόσκυλα διότι και αυτά «έγλυφαν» κάποιο κόκκαλο που περίσσευε, από την λουκούλλεια τράπεζα των αφεντικών τους.
Είναι ηλίου φαεινότερο το γεγονός ότι εισέρχονται στον στίβο της πολιτικής κονίστρας έχοντες μία περιουσία και αποκτούν πολλαπλάσιες. Άλλοι εξ αυτών, μηδέποτε εργασθέντες, εισέρχονται με τα χρήματα του μπαμπά πολιτικού, όστις έχει αναλώσει την πολιτική του σταδιοδρομία εις το σπόρ της μίζας. Η ιδεολογία, βλέπετε, θέλει καλοπέραση τόσο γι’ αυτούς όσο και για το άμεσό τους περιβάλλον που είναι, σχεδόν πάντοτε, οικογενειακό.
Δηλαδή εκτός του ότι είναι ανεπαρκείς, ψεύτες, άνθρωποι του βλέποντας και κάνοντας, δίχως οράματα για τον τόπο, έχουν ενθυλακώσει με κάθε τρόπο, νόμιμο ή και παράνομο την περιουσία των υπηκόων τους, λόγω των «υψηλών» υπηρεσιών που τους προσφέρουν.
Και δεν είναι μόνο αυτά ή αυτά.

Γι’ αυτούς δεν ισχύει κανένας κανόνας.

Είναι υπεράνω κάθε νόμου. Έχουν ασυλία για ό,τι κάνουν δίκην «θεϊκού» δικαιώματος.

Οι νόμοι, οι κανόνες, τα κοινωνικά και ηθικά φράγματα είναι για τους υπόλοιπους, τους πολλούς, είναι για τις μάζες, είναι για τα κορόιδα, ή για να πω και στην καθομιλουμένη με απολογίες στον αναγνώστη για τους μαλάκες («μακάκες» όπως τώρα τους αποκαλεί η νεοελληνική αργκό).
Είναι πράγματι κατάντια η σημερινή κατάσταση του πολιτικού κινήματος στην Ελλάδα.
Στον τομέα αυτό αρχίζει και τελειώνει κάθε προσπάθεια ανασυγκροτήσεως και εκσυγχρονισμού του κράτους, κάθε προσπάθεια για βελτίωση του τρόπου ζωής και της κοινωνίας των πολιτών.
Ας τους χαιρόμαστε που τους έχουμε και μας κυβερνούν με ένα δικό τους τρόπο, εντελώς δημοκρατικό.
Ά, ρε Παπαδόπουλος που τους χρειάζεται……. (και ας παρεξηγηθώ).

Οι Παμμακεδονικές οργανώσεις της υφηλίου πρός τον κ. Πρωθυπουργό.

30 Ιουνίου 2008

Προς κ. Κώστα Καραμανλή
Πρωθυπουργό της Ελληνικής Δημοκρατίας

Εξοχότατε κύριε Πρωθυπουργέ,

Η εξέλιξη των γεγονότων σχετικά με τις συζητήσεις για το θέμα του ονόματος της ΠΓΔΜ μας προξενούν ανησυχία, ιδιαίτερα οι δηλώσεις του ειδικού μεσολαβητή, κ. Nimetz, στην ηλεκτρονική μορφή της γνωστής εφημερίδας Έθνος: «Το θέμα της ταυτότητος πηγάζει από τον ίδιο το λαό».
Όσο αφορά τον Ελληνισμό η Μακεδονία είναι μια ελληνική επαρχία. Επιπλέον η ταυτότητα του Μακεδόνα ανήκει αποκλειστικά στον ελληνικό πληθυσμό της Μακεδονίας της Ελλάδας για χιλιάδες χρόνια.
Οποιαδήποτε τυχόν αναφορά από τον κύριο Nimetz περί «Μακεδονικού» έθνους και «Μακεδονικής» γλώσσας που πρέπει να αναγνωριστούν διεθνώς και νόμιμα, συμπεριλαμβανομένων της Ελλάδας και του Συμβουλίου Ασφαλείας, αντιπροσωπεύει την πιο μεγάλη απειλή εναντίον της Ελλάδας. Αποτελεί έναν θανάσιμο κίνδυνο πολύ χειρότερο από την ύπαρξη μια χώρας βόρεια της Μακεδονίας της Ελλάδας, η οποία θα φέρει κάποια παραλλαγή του ονόματος «Μακεδονία». Η αποδοχή εκ μέρους της Ελλάδος της ιδέας της σύνθετης ονομασίας, είναι ιδιαίτερα ατυχής και επικίνδυνη διότι ακριβώς παραβλέπει το επακόλουθο της αναγνώρισης των στοιχείων του “Μακεδονικού” έθνους και “Μακεδονικής” γλώσσας.
Όπως έδειξαν οι τελευταίες εξελίξεις όπου η Σκοπιανή πλευρά θέτει θέμα «Μακεδονικής» μειονότητας, αποζημιώσεις και επαναφορά των πολιτικών προσφύγων, η υποχωρητικότητα της Ελλάδος αποδεχόμενη τη σύνθετη ονομασία και αποκαλώντας τους «οι φίλοι μας τα Σκόπια», όχι μόνον δεν έχει προωθήσει τις θέσεις του Ελληνισμού, αλλά μας οδηγεί σε ένα πολύ επικίνδυνο νομικό πρόβλημα, το οποίο αν δεν χειριστεί η Ελλάδα σωστά, θα έχει καταστροφικές συνέπειες.
Είναι προφανές ότι μόλις γίνει διεθνώς αποδεκτό το «Μακεδονικό» έθνος, θα ανοίξει αιτήματα για οποιεσδήποτε αξιώσεις εναντίον της Ελλάδας και της Μακεδονικής επαρχίας της.
Πώς είναι δυνατόν να υποστηρίξουμε σε οποιονδήποτε, συμπεριλαμβανομένων και των διεθνών δικηγόρων, ότι το «Μακεδονικό» έθνος που εμείς έχουμε αναγνωρίσει είναι ανεξάρτητο από τη Μακεδονία της Ελλάδας και έτσι δεν θα έπρεπε να έχει καμία ιστορική, γεωγραφική, γλωσσική, εδαφική και οικονομική αξίωση.
Πώς θα αποκαλούμε πλέον τους ανθρώπους τους οποίους μέχρι τώρα τους ονομάζαμε «Σκοπιανούς»; Το στρατό τους θα τον αποκαλούμε «Μακεδονικό» στρατό;
Πρέπει επίσης να αναφερθούμε και στο ζήτημα της σχισματικής, παράνομης εκκλησίας της πΓΔΜ σε περίπτωση που οι Σλάβοι της χώρας αυτής αναγνωριστούν ως «Μακεδονικό» έθνος. Η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία και ο Ελληνικός λαός θα υποχρεωθούν να αποκαλούν την εκκλησία της πΓΔΜ από τώρα και στο εξής «Μακεδονική» Εκκλησία; Μόλις καθιερωθεί ένα «Μακεδονικό» έθνος επίσημα και νόμιμα, ασφαλώς θα είναι σε θέση να διεκδικήσει όλες τις ορθόδοξες εκκλησίες στην Ελληνική Μακεδονία για να είναι κάτω από την αρμοδιότητα ποιας άλλης, μα φυσικά της «Μακεδονικής» Ορθοδόξου Εκκλησίας. Τελικά γιατί να υπάρχουν Έλληνες στη Μακεδονία, όταν υπάρχει το «Μακεδονικό» έθνος;
Αναφερόμαστε και τονίζουμε με έμφαση ότι η Μακεδονία είναι σήμερα όρος καθαρά γεωγραφικός και όχι εθνολογικός.
΄Έθνος Μακεδονικό ιδιαίτερο δεν υπήρξε ποτέ, εφόσον οι αρχαίοι Μακεδόνες,
μαζί με τα άλλα Ελληνικά φύλλα, χωνεύτηκαν μέσα στο μεγάλο Ελληνισμό των αλεξανδρινών, ρωμαϊκών και βυζαντινών χρόνων, ούτε σήμερα είναι δυνατόν να διανοηθεί. Το πεπρωμένο της Ιστορίας ήταν να βρεθεί σήμερα το έδαφος της αρχαίας Μακεδονίας μοιρασμένο στους Έλληνες, Σλάβους και Βουλγάρους, και προσαρτημένο με σειρά διεθνών συνθηκών στα τρία αντίστοιχα βαλκανικά κράτη.
Η Ελλάδα, στερημένη από ισχυρούς εθνικούς προστάτες, όχι μόνο χρειάστηκε να ποτίσει με ελληνικό αίμα κάθε πιθαμή εδάφους ελληνικού που απελευθέρωσε διαδοχικά από τον τουρκικό ζυγό, όχι μόνο δεν είδε να αναγνωρίζονται στο ακέραιο σε καμιά συνθήκη ειρήνης τα εθνικά και πολύ λιγότερο τα ιστορικά δίκαιά της, όχι μόνο βρέθηκε αναγκασμένη να δεχθεί μέσα στα στενά σύνορα του ελεύθερου εδάφους της τα πλήθη των ξεριζωμένων από τις πανάρχαιες εστίες τους τέκνων της, αλλά και με άφθαστο πνεύμα πολιτικού ρεαλισμού αποδέχθηκε τη σημερινή παγιοποίηση των συνόρων της προς τις γειτονικές σλαβικές και άλλες επικράτειες.
Στο γεωγραφικό χώρο των Βαλκανίων, η Μακεδονία δεν ήταν ποτέ διαιρημένη ανάμεσα σε Ελληνική και μη Ελληνική περιοχή η οποία ανήκε σε άλλους λαούς, ανεξάρτητα από τα γεωγραφικά όριά της τα οποία διέφεραν ανά τους αιώνες. Διαφωνούμε σθεναρά με τη θέση την οποία εξέφρασε η κυρία Μπακογιάννη στο Wall Street Journal και τις αυθαίρετες καταχωρήσεις του κυρίου Ταμβάκη στον διεθνή τύπο, παρουσιάζοντας τη Μακεδονία σαν μια έννοια και χώρο ο οποίος ήταν πάντοτε διαιρεμένος.
Επιθυμούμε επίσης να σημειώσουμε ότι κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας δεν υπήρξε καμία χρήση του όρου Μακεδονία (δηλαδή η αρχαία γεωγραφική Μακεδονία). Η Μακεδονία υπήρχε μόνον σε δύο βιλαέτια, το Βιλαέτι της Θεσσαλονίκης και το Βιλαέτι του Μοναστηρίου (Bitola). Το Βιλαέτι του Κοσσυφοπεδίου ποτέ δεν συμπεριλήφθηκε στη γεωγραφική Μακεδονία και η πόλη των Σκοπίων (σημερινή πρωτεύουσα της πΓΔΜ) μαζί με την γύρω περιοχή υπαγόταν σ’ αυτό το Βιλαέτι, του οποίου ήταν και πρωτεύουσα.
Τα ποσοστά τα οποία αναφέρθηκαν σε ορισμένες δημόσιες καταχωρήσεις εκ μέρους της κυβέρνησης πως η «Ελλάδα έλαβε τα 52%, η πΓΔΜ 38%, και η Βουλγαρία 10%» είναι λανθασμένα. Δεν αντιστοιχούν στην γεωγραφική Μακεδονία, την μόνη υπαρκτή έννοια Μακεδονίας δια την οποία πρέπει να συζητούμε, αλλά στην περιοχή των δύο Βιλαετιών Θεσσαλονίκης και Μοναστηρίου που ελευθερώθηκε το 1912 από τους τέσσερις συμμάχους
(Ελλάδα, Σερβία, Βουλγαρία και Μαυροβούνιο).
Τέτοια φόρμουλα θα ήταν σωστή εάν το κράτος των Σκοπίων υπήρχε το 1913. Η γεωγραφική Μακεδονία αποτελούσε μέρος μόνο της περιοχής των δύο Βιλαετιών, και στην πραγματικότητα η Ελλάδα έλαβε 70% αυτής, ενώ το υπόλοιπο 30% παραχωρήθηκε στη Σερβία και τη Βουλγαρία. Να σημειωθεί ότι από το έδαφος της σημερινής πΓΔΜ, τα 3/5 δεν ανήκαν ποτέ στη γεωγραφική Μακεδονία!
Η αποδοχή της έννοιας «Μακεδονικού» έθνους, με «Μακεδονική» εθνότητα και γλώσσα σε ανταλλαγή μιας μικρής τροποποίησης του ονόματος της ΠΓΔΜ, θα σημάνει ότι, εμείς, με το δικό μας χέρι βάζουμε ένα τέλος σε τρεις χιλιάδες χρόνια Μακεδονικού Ελληνικού πολιτισμού και κουλτούρας. Τέτοια ενέργεια θα σημάνει ότι προσποιούμαστε να αγνοούμε πώς δημιουργήθηκε το “Μακεδονικό” έθνος και η “Μακεδονική” γλώσσα από το κομμουνιστικό καθεστώς της Γιουγκοσλαβίας, και πώς επεβλήθη στο λαό της νότιας περιοχής της χώρας αυτής. Θα σημάνει την επιδείνωση των σχέσεων της Ελλάδος με τη Βουλγαρία, διότι και η γείτων αυτή χώρα αντιμετωπίζει προβλήματα με την εθνικότητα και γλώσσα της πΓΔΜ, η οποία μάλιστα δεν παύει να τους υπενθυμίζει ότι οι ρίζες της εθνικότητας και της γλώσσας τους είναι στοιχεία βουλγαρικά.
Τα μέλη των Παμμακεδονικών Ενώσεων ανά την υφήλιο τονίζομε πως παραμένουμε στις αποφάσεις της ολομέλειας των Παμμακεδονικών Συνεδρίων, και δεν δεχόμαστε όνομα για τη γειτονική χώρα που θα περιέχει τον όρο «Μακεδονία», ή παράγωγα του όρου.
Ζητούμε από την Ελληνική κυβέρνηση να αποσαφηνίσει διεθνώς και με τον πλέον επίσημο και νομικά δεσμευτικό τρόπο ότι δέχεται τους όρους Μακεδόνας/Μακεδονικό ως στοιχεία ανήκοντα του Ελληνισμού της Ελληνικής επαρχίας της Μακεδονίας.
Επιπλέον δεν αποδέχεται καθ’ οιονδήποτε τρόπο την εθνολογική ονομασία «Μακεδόνας» για τους Σλάβους.

Με πατριωτικούς χαιρετισμούς,

Παμμακεδονική Ένωση Αμερικής-Νίνα Γκατζούλη, Ύπατη Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Αυστραλίας-Δημήτρης Μηνάς, Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Καναδά-Χαράλαμπος Μουτουσίδης, Πρόεδρος
Παμμακεδονική Ένωση Ευρώπης-Αρχιμανδρίτης Παντελεήμων Τσορμπατζόγλου, Πρόεδρος
Μακεδονικά Τμήματα Αφρικής-Δημήτριος Βουγιουκλής, πρώην Πρόεδρος

Κοινοποίηση προς Ελληνικό Κοινοβούλιο και Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

Η Ελληνική γλώσσα μέσον εθνικής επιβιώσεως

Είμαστε λαός μονίμως αιφνιδιαζόμενος και αενάως απορών για τις βλακείες ή τις ανοησίες του. Γιατί τα λέω αυτά και για ποιόν τομέα;

Για την παρεχομένη παιδεία μας, τα λέω και κυρίως για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το γλωσσικό και εκπαιδευτικό μας σύστημα. Τα εκπαιδευτήριά μας παράγουν (ναι, παράγουν!) εν πολλοίς ανελλήνιστους, αμόρφωτους, αγράμματους, άγλωσσους, άλαλους και λεξιπένητες μαθητές, των οποίων η συντριπτική πλειοψηφία δεν ξέρει να βγάλει τα μάτια της.

Από τα βιβλία που διδάσκονται Ελληνικά σήμερα τα παιδιά, έχουν αφαιρεθεί τα κείμενα του Παπαδιαμάντη, άλλων λογοτεχνών που εκφράζονταν στην καθαρεύουσα, ακόμη και του Γ. Βιζυηνού, λόγω δυσκολίας στη …. γλώσσα! Αν τα παιδιά μας των 17-18 χρόνων δεν είναι σε θέση να κατανοήσουν, να εμβαθύνουν και να γευτούν τον αριστοτεχνικό λόγο ενός Παπαδιαμάντη, να νιώσουν την ποιητική μέθεξη των στίχων ενός Καβάφη ή το χρώμα του Αιγαίου ενός Ελύτη, βεβαίως και θα ανατρέξουν σε εύκολες, κομποστοποιημένες λύσεις, που επιτείνουν αντί να αμβλύνουν τη γλωσσική αφασία τους. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια πρωτοφανή επέλαση της εικόνας, του ήχου και των SMS. Οι νέοι έχουν εφεύρει τη δική τους «γλώσσα» επικοινωνίας. Με συντομογραφίες, με καταφυγή στα greeklish και δικές τους γλωσσικές επινοήσεις περιορίζουν το λεξιλόγιό τους σε δυο-τρεις εκατοντάδες λέξεις και σε εκφραστική αδυναμία εντελώς.

Μπορεί οι εκπαιδευτικοί να μάχονται (όσοι εξ αυτών επιμένουν ακόμη) κυριολεκτικά να ενισχύσουν το γλωσσικό οπλοστάσιο και υπόβαθρο των μαθητών, όμως ένας άλλος, πανίσχυρος και αμέσου αποτελεσματικότητας «δάσκαλος», κατεδαφίζει και κατερειπώνει όσα οικοδομούνται στις σχολικές αίθουσες: Η τηλεοπτική αποβλάκωση, απονεύρωση και πλαδαροποίηση, με όσα είδη σκουπιδιών αυτή εξυπονοεί.

Ταυτόχρονα και παράλληλα είναι και πολλοί άλλοι, που έχουν κτίσει στο μυαλό τους έναν ημιμαθή νεοέλληνα, που ιδεολογικοί ινστρούχτορες εξ απαλών ονύχων τούς υπέβαλαν ότι είναι, απλώς πολίτες του κόσμου της παγκοσμιοποιήσεως, χωρίς κράτη, σύνορα, κουλτούρα, παρελθόν και μέλλον. Με αποτέλεσμα να καταλήγουν στην εθνική παραίτηση και απορρύθμιση, απόρριψη και απαξίωση και στη γλωσσική και εθνική λοβοτομή και λαπαδοποίησή τους. Όταν, συνεπώς, οι νέοι μας υφίστανται συστηματική εθνική, ιστορική, πολιτισμική και γλωσσική απίσχνανση, γιατί να καταφύγουν στην ανεκλάλητη γλυκύτητα της ελληνικής λογοτεχνίας; Γιατί να εντρυφήσουν κριτικά στις δέλτους της ελληνικής ιστορίας; Γιατί να ανακαλύψουν την απέραντη θάλασσα, που είναι η ελληνική γλώσσα, αφού καλός είναι και ο βάλτος της αγγλικής ή των αλαμπουρνέζικων;

Τα Αρχαία Ελληνικά ήταν και είναι η ακένωτος πηγή και το Άγιο Δισκοπότηρο, από το οποίο οφείλουμε να κοινωνούμε για να μπορούμε ευκολότερα να επικοινωνούμε, για να μην ανοητολογούμε και να μην κενολογούμε. Είναι μία απύθμενη δεξαμενή γνώσης, που μετακυλίεται και μετακενώνεται συνεχώς στη Νέα πανελλήνια Ελληνική. Η πανελλήνια κοινή είναι η γλώσσα της επικοινωνίας μας με τα άλλα 15 εκ. Έλληνες όλης της υφηλίου, με τις επιστήμες, τη λογοτεχνία και την ιστορία μας, τα ήθη και τον ελληνικό πολιτισμό μας. Για να μιλήσεις τη γλώσσα σου, πρέπει πρώτα ν' αγαπήσεις την πατρίδα σου, και, αγαπώντας την, να είσαι έτοιμος και να θυσιαστείς γι' αυτήν.

Η πατρίδα μας είναι η γλώσσα μας και η γλώσσα είναι η κιβωτός της ελευθερία μας, επειδή γλώσσα ελληνική και ελευθερία είναι ο θεμέλιος λίθος της εθνικής ανεξαρτησίας και αυτογνωσίας μας.Και μόνο που διαβάζουμε τα Ευαγγέλια, τους τραγικούς μας ποιητές, τα δημώδη τραγούδια, τον Παπαδιαμάντη, τον Καβάφη, τον Ελύτη και τον Ρίτσο, τον Μόντη και τον Ρήγα, τον Κάλβο και τον Παλαμά, τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη, τον Αισχύλο και τον Σοφοκλή, τον Σολωμό και τον Μακρυγιάννη, τον Σωκράτη και τον Περικλή, τον Θουκυδίδη και τον Καζαντζάκη... στα Ελληνικά, οφείλουμε να είμαστε υπερήφανοι και για τη γλώσσα και για την εθνική καταγωγή μας.

Αυτά είναι τα εχέγγυα της επιβίωσής μας.