Πάντα υποτελείς;
Την ημέρα του εορτασμού, των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, την 21η Νοεμβρίου 2006, δημοσιεύτηκαν στον Ελληνικό τύπο οι δηλώσεις, που έκανε προς την εφημερίδα της Τουρκίας «Χουριέτ», ο αρχηγός της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας, πτέραρχος Φαρούκ Τζομέρκ: Μεταξύ των άλλων, ο Τούρκος επιτελάρχης, προειδοποίησε τον Έλληνα ομόλογό του πως «στην περίπτωση που εσείς καταρρίψετε ένα δικό μας αεροσκάφος, εμείς θα καταρρίπτουμε δύο δικά σας».
Ο Τούρκος πτέραρχος αναφερόταν στο επεισόδιο της 23ης Μαΐου 2006, όπου: Στην Κάρπαθο, του Ελληνικού μας αρχιπελάγους, θυσιάστηκε ο εκ Χανίων κυβερνήτης ενός F-16 της 343 Μοίρας, σμηναγός Κωνσταντίνος Ηλιάκης, σε αποστολή αναχαίτισης των Τούρκων αερο-επιδρομέων στο Αιγαίο, κατά την οποία ένα τουρκικό F-16 κατερρίφθη και διασώθηκε ο πιλότος του.
Οι δηλώσεις αυτές του Τούρκου πτέραρχου, μοιάζουν να είναι φυσιολογικό προϊόν της «στρατιωτικής διπλωματίας», την οποίαν ευφυώς καλλιεργούν οι Τούρκοι στρατηγοί, από εκείνο το βράδυ της 23ης Μαΐου 2006, στις συνομιλίες από τηλεφώνου των δύο αρχηγών των επιτελείων. Προϊόν των «επαφών» εκείνης της νύκτας του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ κ. Χηνοφώτη, με τον τότε αρχηγό των Τουρκικών Ε.Δ. Χιλμί Οζγκιόκ και προϊόν της μετέπειτα επισήμου επισκέψεως του εις Τουρκίαν. Προϊόν της επισήμου επισκέψεως του νέου αρχι-Αττίλα, αρχι-Στρατοκράτη Γιασάρ Μπουγιούκανιτ στην Αθήνα, ο οποίος, μετά την επιστροφή του στην Τουρκία, διαφήμιζε, ανάμεσα στα λάφυρα που απέσπασε ότι: Υποχρέωσε την Αθήνα να του δίνει αναφορά ακόμα για την πτήση αεροσκαφών από Λάρισα προς Κρήτη, κατά τον εορτασμό του προστάτου της Πολεμικής μας Αεροπορίας, 8 Νοεμβρίου, ημέρα του αρχαγγέλου Μιχαήλ, κάτι που είδε και το φώς της δημοσιότητος από τον δικό μας τύπο.
Φθάσαμε στο έσχατο σημείο να ζητούμε άδεια από την Άγκυρα προκειμένου να πετάξουν τα πολεμικά αεροπλάνα μας;
Τα πολεμικά μας αεροσκάφη πρέπει να πετούν υπερήφανα και ελεύθερα στον Ελληνικό εναέριο χώρο και να τον υπερασπίζονται σθεναρώς.
Σας παρακαλώ μην τα προσγειώνετε στα αεροδρόμιά τους, από το φοβικό σας σύνδρομο. Οι στρατιωτικοί πρέπει να είναι γενναίοι.
Τετάρτη, Νοέμβριος 22, 2006
Παρασκευή, Νοέμβριος 17, 2006
ΣΤΑΡΑΤΑ
?Εόρτασαν? και εφέτος την ?επέτειο? του Πολυτεχνείου οι γνωστοί ?δημοκράτες?, κομμουνιστικοτραφείς, αντεξουσιαστές, αναρχικοί και αυτόνομοι αριστεροί και γίναμε και πάλιν μάρτυρες σοβαρών εκτρόπων, καταστροφών, ασχημονιών, Εθνικών προσβολών και κατάπτυστων πράξεων στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη.
Κάποιοι γνωστοί άγνωστοι, όπως και κάθε χρόνο, αξιοποίησαν την ασυλία που προσφέρει ο νόμος για τα Πανεπιστημιακά ιδρύματα και ξανάβαλαν φωτιές, προέβησαν σε καταστροφές και σκεπασμένοι με κουκούλες έβαλαν εναντίον όλων.
Για μια φορά ακόμη οι αρμόδιοι ανησύχησαν για την κατάντια του θεσμού του ασύλου των Πανεπιστημίων και περιδεείς σηκώνουν τα χέρια τους ψηλά... Καθολική είναι η εκτίμηση ότι, όπως ασκείται σήμερα, το άσυλο όχι μόνο δεν εξυπηρετεί τους στόχους των εμπνευστών του, δηλαδή την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών μέσα στα πανεπιστήμια, αλλά έχει γίνει η ?δορά? υπό την οποία κρύβονται αντιδημοκρατικές εκδηλώσεις, ποινικώς κολάσιμες πράξεις και δράσεις που φτάνουν έως το έγκλημα μέσα στις πανεπιστημιουπόλεις.
Τούτο όμως το καθεστώς της ασυλίας προστατεύει όλους τους έκνομους, όχι μόνο κατά τον ?εορτασμό? του Πολυτεχνείου, αλλά καλύπτει τους πάντες και τα πάντα καθ’ όλη την διάρκεια του έτους.
ΕΦΤΑΣΕ πια ο καιρός να μπουν φραγμοί στο πανεπιστημιακό άσυλο, γιατί με τα επαναλαμβανόμενα κρούσματα καταστρατήγησής του έχει τραυματιστεί ανεπανόρθωτα όχι μόνο ο ίδιος ο θεσμός αλλά και αυτή αύτη η ελευθερία... Όλοι βέβαια, νομίζω ότι συμφωνούμε, ότι οι οποιεσδήποτε οριοθετήσεις δε θα πρέπει να θίξουν την ουσία του πνευματικού ασύλου, που είναι η απόλυτη ελευθερία διακίνησης ιδεών στα πανεπιστήμια!
Η διακίνηση ιδεών δεν πρέπει να περιορίζεται από κανέναν. Από εκεί και πέρα, η φθορά δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας συνιστά ποινικό αδίκημα. Δεν με ενδιαφέρουν οι προφάσεις των οποιονδήποτε περί δήθεν πολιτικών πράξεων, είναι καταστρατήγηση του νόμου και μάλιστα εις βάρος των πολιτών της χώρας.
Αλλά, προς Θεού, είναι κολάσιμο πια να συνεχίζουμε να παρέχουμε άσυλο σε ομάδες τραμπούκων και εξωπανεπιστημιακών στοιχείων που καταστρέφουν ανελέητα τη δημόσια περιουσία και χρησιμοποιούν τα πανεπιστημιακά κτίρια ως ορμητήρια για να ρίχνουν βόμβες μολότοφ συλλήβδην κατά του...κατεστημένου, με την αστυνομία, δυστυχώς, παρατηρητή των εκτρόπων. Αρκετές φορές σημειώθηκαν και εγκλήματα σε πανεπιστήμια, αλλά λόγω ασύλου ήταν αδύνατο να επιληφθεί η Αστυνομία και να συλλάβει τους δράστες.
Όσες φορές η αξιόποινη πράξης κρύφτηκε πίσω από πολιτικό αίτημα γίνανε οι χειρότερες αλητείες και τα μεγαλύτερα εγκλήματα διαχρονικώς. Από τα κονσερβοκούτια μέχρι τα κουμπούρια της Ι 7Ν και τις μολότωφ των χασικλήδων μέχρι τις αξιόποινες και ατιμώρητες πράξεις πολιτικών. Από την άλλη πλευρά το ίδιο το πανεπιστήμιο, με τα μέσα που διαθέτει, δεν μπορεί να διαφυλάξει την ευπρέπεια και την ασφάλεια του χώρου του.
ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ, λοιπόν, άμεσα, να προχωρήσει η αναθεώρηση του θεσμού του ασύλου, όχι με την κατάργησή του, αλλά με τη θωράκισή του εκεί που ?μπάζει?, από την ίδια την πανεπιστημιακή κοινότητα πρώτα και μετά νομοθετικώς από τους αδιαφόρως σφυρίζοντας πολιτικούς. Ισως όμως τούτο το θέμα να μην αφορά την πολυδιαφημισμένη ?επανίδρυση? του κράτους.
Η εμμονή σε λαϊκισμούς και σε ξεπερασμένα στερεότυπα δεν εξυπηρετεί ούτε τη δημοκρατία ούτε την πανεπιστημιακή ελευθερία.

